ลา - นุเน๊ะ FT.แบริ่ง 歌詞
เสียงของคนที่เคยบอกรัก
sǐang khǎwng khon thîi khoei bòk rák
かつて「愛してる」と言っていた人の声が
วันนี้ต้องกลายเป็นความว่างเปล่า
wan-níi dtɔ̂ng glàai bpen khwaam wâang-plào
今日は虚無へと変わってしまった
เหลือแค่เพียงเรื่องราวที่อ้ายนั้นเคยมีเจ้า
lʉ̌ʉa khɛ́ɛ phiang rʉ̂ang-raao thîi ʔáai nán khoei mii jáo
僕に残るのは、かつて君と築いた物語だけ
เช็ดน้ำตาให้เธอก่อนลา
chét nám-taa hâi thə̌ə gɔ̀ɔn laa
別れの前に、君の涙を拭い
ข้อความมากมายที่ฉันซ่อนไว้
khɔ̌ɔ-khʉ̂at mâak-maai thîi chăn sôn-wái
心に隠した沢山の言葉を
อยากสิว่าวออกไปแต่ก็เฮ็ดได้แค่เพียง โฮ
yàak sǐ wâa ɔ̀ɔk-pai dtɛ̀ɛ gɔ̂ hèt-dâi khɛ́ɛ phiang “hō”
「行っていいよ」と言いたいけれど、せいぜい呟くことしかできず──ホゥ
ยื่นเหม่อล่องลอยกับความเสียใจ
yʉ̂ʉn mǎaw lɔ̂ɔŋ-loi kàp khwaam sǐa-jai
悲しみに漂うまま
ต้องกลายเป็นเขาที่พาเจ้าไป
dtɔ̂ng glàai bpen khao thîi phaa jáo pai
君を連れ去る“彼”に成り代わらなければ
อ้ายมันบ่มีปัญญา
ʔáai man bɔ̀ mii pan-yaa
僕にはどうする術もなく
สมแล้วที่เจ้าต้องลาต้องจากไป
sǒm láew thîi jâo dtɔ̂ng laa dtɔ̂ng jàak-pai
君が去ることは当然だ
โบกมืออำลาให้รักที่ยิ่งใหญ่
bòk mʉʉ àm-laa hâi rák thîi yîng-yai
大きな愛に別れの手を振り
ส่งเธอออกไปให้กับความรักครั้งใหม่
sòng thə̌ə ɔ̀ɔk-pai hâi kàp khwaam rák khráŋ-mài
新しい愛へと送り出す
แม้อ้ายเหมือนใจสิขาด แต่อ้ายบ่เคยโทษเลยว่าเจ้าบ่ดี
mɛ́ʔ ʔáai mʉ̌an jai sîi khàat, dtɛ̀ɛ ʔáai bɔ̀ khoei thôot loei wâa jâo bɔ̀ dii
心は引き裂かれそうでも、君を責めたりはしないよ
ถึงแม้ว่าอ้ายเป็นคนถูกลืม
thʉ̌ng mɛ́ɛ wâa ʔáai bpen khon thùuk lʉʉm
たとえ僕が忘れ去られたとしても
คิดฮอดคนเก่าหน้าหนาวเข้ามา
khít-hòt khon gào nâa-nǎao khâo maa
昔の恋人を懐かしむ冬がやって来る
คิดฮอดแก้วตาเจ้าไปอยู่ไส
khít-hòt khǎaeo-taa jâo pai yùu sǎi
君の瞳がどこにいるのか恋しく思う
เดือน 9 เข้าหน้าหนาว ลืมคาวกันแล้วไป
duan gâao khâo nâa-nǎao, lʉʉm khaao gan láew pai
9月の冬が来て、辛さはもう忘れ去られたか
คนที่เคยฮ้องไห้ตอนเจ้าจากไป ยังเสียใจอยู่บ่เซา
khon thîi khoei hâawng-hâi dtaawn jâo jàak-pai, yang sǐa-jai yùu bɔ̀ sao
君が去ったときに泣いていた僕は、まだその悲しみを忘れられずにいる
อ้ายยังจำบ่ลืมคราว ขอให้โชคดีเจ้ากับเขา
ʔáai yang jam bɔ̀ lʉʉm khraw, khɔ̌ɔ hâi chôok-dii jâo kàp kǎo
僕はあの日を忘れない──君と彼が幸せでありますように
ส่วนอ้ายทางนี้อยู่หม่องเก่า สิลืมเจ้าให้ได้
sùuan ʔáai thaang níi yùu mɔ̂ɔng gào, sǐi lʉʉm jâo hâi dâi
僕はこの場所に残されたまま、君を忘れられるだろうか
ยื่นเหม่อล่องลอยกับความเสียใจ
yʉ̂ʉn máaw lɔ̂ɔŋ-loi kàp khwaam sǐa-jai
悲しみに漂いながら
ต้องกลายเป็นเขาที่พาเจ้าไป
dtɔ̂ng glàai bpen khao thîi phaa jâo pai
君を連れて行くあの人にならなければ
อ้ายมันบ่มีปัญญา
ʔáai man bɔ̀ mii pan-yaa
僕にはその術(すべ)もない
สมแล้วที่เจ้าต้องลาต้องจากไป
sǒm láew thîi jâo dtɔ̂ng laa dtɔ̂ng jàak-pai
君が去るのは当然のことだ
โบกมืออำลาให้รักที่ยิ่งใหญ่
bòk mʉʉ àm-laa hâi rák thîi yîng-yai
大きな愛に別れを告げ
ส่งเธอออกไปให้กับความรักครั้งใหม่
sòng thə̌ə ɔ̀ɔk-pai hâi kàp khwaam rák khráŋ-mài
君を新しい愛へと送り出す
แม้อ้ายเหมือนใจสิขาด แต่อ้ายบ่เคยโทษเลยว่าเจ้าบ่ดี
mɛ́ɛ ʔáai mʉ̌an jai sîi khàat, dtɛ̀ɛ ʔáai bɔ̀ khoei thôot loei wâa jâo bɔ̀ dii
僕の心は張り裂けそうでも、君を責めることはないよ
ถึงแม้ว่าอ้ายเป็นคนถูกลืม
thʉ̌ng mɛ́ɛ wâa ʔáai bpen khon thùuk lʉʉm
たとえ僕が忘れられる側でも
ถึงแม้ว่าอ้ายเป็นคนถูกลืม
thʉ̌ng mɛ́ɛ wâa ʔáai bpen khon thùuk lʉʉm
たとえ僕が忘れられる側でも
ยื่นเหม่อล่องลอยกับความเสียใจ
yʉ̂ʉn máaw lɔ̂ɔŋ-loi kàp khwaam sǐa-jai
悲しみに漂いながら
เมื่อในวันนี้เธอนั้นต้องไป
mʉ̂ea nai wan-níi thə̌ə nán dtɔ̂ng pai
今日、君は行かなければならない
อ้ายมันบ่มีปัญญา
ʔáai man bɔ̀ mii pan-yaa
僕にはその力もなく
สมแล้วที่เจ้าต้องลาต้องจากไป
sǒm láew thîi jâo dtɔ̂ng laa dtɔ̂ng jàak-pai
君が去るのは当然のことだ
โบกมืออำลาให้รักที่ยิ่งใหญ่
bòk mʉʉ àm-laa hâi rák thîi yîng-yai
大きな愛に別れを告げ
ส่งเธอออกไปให้กับความรักครั้งใหม่
sòng thə̌ə ɔ̀ɔk-pai hâi kàp khwaam rák khráŋ-mài
君を新しい愛に送り出す
แม้อ้ายเหมือนใจสิขาด แต่อ้ายบ่เคยโทษเลยว่าเจ้าบ่ดี
mɛ́ɛ ʔáai mʉ̌an jai sîi khàat, dtɛ̀ɛ ʔáai bɔ̀ khoei thôot loei wâa jâo bɔ̀ dii
僕の心は張り裂けそうでも、君を責めたりはしない
ถึงแม้ว่าอ้ายเป็นคนถูกลืม
thʉ̌ng mɛ́ɛ wâa ʔáai bpen khon thùuk lʉʉm
たとえ僕が忘れられる側でも
